Guzel Hanoum

...Σαΐτα φαρμακερή καρφώθηκε μια νύχτα στην καρδιά της

απο το δερβίση της που τυφλωμένος απο θυμό 

δεν πρόσεξε και την αγάπη της στόχευσε.

θρηνεί η Guzel  Hanoum

<<αχ δερβίση μου που'νάσαι,σε ποια αγκαλιά κοιμάσαι>>

...θολωμένο το μυαλό σου ,

η σαϊτιά που πέταξες εσένα πέτυχες

δεν σε βλέπει πια, δεν σ' αναγνωρίζει...

και τώρα βαδίζετε χωριστά

στα Μυστικά τα χνάρια...

αυτά του είπε η  Sevgi η γρια τσιγγάνα

στον σκυθρωπό δερβίση..

σφιχτηκε το στέρνο της

που έβλεπε 

δυο καρδιές που δεν πρόλαβαν

ν' αγαπηθούν 

στης ύπαρξης το κέντρο....

Όλα ήταν λάθος...
Κι οι δρόμοι που πήραμε και τα λόγια που είπαμε
και τα χέρια που κρατήσαμε...
Γι' αυτό, σας λέω, μη ζητάμε περισσότερα.
Όλοι φεύγουμε , χωρίς να μάθει τίποτα ο ένας για τον άλλον.Γιατί;
Τι φταίει;
Ή μήπως όλα γίνονται για κάποιον λόγο μυστηριώδη: ένα άλυτο αίνιγμα ίσως, ή μια τιμωρία;

Αλλά τα βράδια...τι όμορφα μυρίζει η γη
ω ανθισμένη ματαιότητα του κόσμου...

~Τ.Λειβαδίτης~

Όλα αυτά που πίσω με κρατούσαν,  τα κρατούσα....

το "κάλεσμα" από το τέρμα του μονοπατιού
 δυνατότερο μ'ακουγεται...ομως,

κρύβεται στις στροφές, στον ήχο του καταρράχτη,  στο θρόισμα των σκιών ,

στο πέταγμα του λαφιάτη που ψάχνει στήθος να βιζάξει

ας χορέψω τον "χαμό" μου με ένα χαμόγελο στα χείλη και ας καλωσορίζω την πικρή αλήθεια

που στο φευγαλέο κοίταγμα της βλέπω τον 'θάνατο" μου

Στο Δρόμο του ανέφικτου κρύβεται η μεθυστική χαρά του κινδύνου!

όλα σοφά καμωμένα.. όλα

Αύγουστος και η χθεσινή βραδινή μπόρα  δρόσισε τον 
πυρετό μου...

Yπαρχουν κάτι τύπους που ζουν πέρα από τα όρια,

που βλέπουν τα αντίθετα

και τα ιστορούνε με αλληγορικά παραμύθια

 που δεν τους νοιάζει αν είναι πανέμορφα η εφιαλτικά

που δεν ελπίζουν στο ψέμα,

ούτε στο τίποτα...

...είναι σαν την φλόγα ενός κεριού

 που παρά το γεγονός ότι βρίσκεται απέναντι

 στο φως δισεκατομμυρίων αστεριών παραμένει άθικτη

 χωρίς να καμώνεται πως είναι κάτι

περισσότερο από αυτό που είναι ...

μια απλή φλόγα κεριού...

cafe BARAKA greece