Μόνο ένα πουλί και μια καμπάνα σπάνε τη σιωπή

Φαίνεται ότι μιλάνε με τον ήλιο που δύει...

Χρυσαφιά σιωπή,το απόγευμα είναι φτιαγμένο 

από κρύσταλλα.

Μια αγνότητα κουνάει τα δροσερά δέντρα 

και πέρα απ'ολα αυτά,

ένα διαφανές ποτάμι ονειρεύεται ο,τι κυλώντας 

πάνω από μαργαριτάρια

ελευθερώνεται

και ρέει στο άπειρο.